Zaterdagavond 17 december heeft het uitstapje naar de wielerbaan plaatsgevonden. Rond een uur of half 7 stapten twintig dappere Domrenners de Vélodrome van Amsterdam in Sloten binnen en schrokken vrijwel meteen van de steile wanden in de bochten. Zinnen als “Daar ga ik nooit rijden”, “Hmm, dat bordje 'Vrij houden, parkeerplaats Ambulance' sprak me niet aan” en “Hmm, die baanfietsen hebben geen remmen”, spookten door de hoofden. Na een korte versnapering en een uitgebreide uitleg over de houdbaarheidsdatum van helmen en de maatvoering van de baanfietsen, maakte iedereen de eerste onwennige meters over het binnenterrein.

Al snel werden er rondes gereden over de blauwe Cote d'Azur en stuurden de ongeduldigen soms al stiekem de baan op. Na wat oefeningen om helemaal aan de fiets gewend te raken liet de trainster ons vrij op de baan rijden en het duurde niet lang tot er een treintje bovenin de baan reed. De spanning steeg en de snelheden werden steeds hoger, totdat het hoogtepunt van de avond begon: de 200m sprint met vliegende start.

Iedereen kreeg 2 rondes de tijd om op topsnelheid te komen en daarna een snelle rondetijd neer te zetten. Meteen steeg het fanatisme naar grote hoogten en begon de onderlinge strijd tussen vooral de wedstrijdrenners hevige vormen aan te nemen. Terwijl de rest zich nog voorbereidde door langzaam rondes op het binnenterrein te fietsen of met de benen hoog op een stoeltje te zitten zette Niels een tijd onder de 13 seconden neer. Intussen werden ook de andere ritten goed bestudeerd en kwam men tot de conclusie dat onderin de baan blijven ondanks de hoge snelheid het devies was.

Jorryt kwam nog dicht bij de tijd van Niels ondanks een kleine schuiver in de bocht, maar uiteraard en totaal verwacht zette Joost de snelste tijd neer, helaas met 12.81s niet snel genoeg voor een clubrecord, dus konden we de afwezige Matthijs (houder van het clubrecord) als winnaar van de avond uitroepen. De inter-bestuurlijke vete tussen Jorryt en Jelmer werd beslist in het voordeel van de praeses, hetgeen bij Jelmer een nogal zure blik opleverde en bovendien de Cruijffiaanse uitspraak: ‘ik fietste gewoon harder, maar had een langzamere tijd’. Alle tijden zijn te vinden in de tijdritsectie van de site.

De avond werd in stijl afgesloten in de huiskamer van Anne op de IBB met chocomel, quiches en ander sportvoer.

Voor degenenen het gemist hebben: er wordt in februari een tweede baandagje georganiseerd, meer informatie volgt.

Voor degenen die nu helemaal enthousiast zijn over baanwielrennen, ga mee naar het NK baanwielrennen op 30 december. Er zijn nog ruimschoots gratis kaartjes beschikbaar. Opgeven bij de voorzitter.

NB. Het baandagje had niet gehouden kunnen worden zonder de sportraad!