Licentiehoudersweekend Schaijk

Door Luuk Schuurmans

Met de eerste wedstrijden voor de deur gingen de licentiehouders in het weekend van 17 en 18 maart op trainingsweekend naar het Brabantse Schaijk. Dit beruchte licentiehoudersweekend vond volgens de traditie van de laatste jaren plaats in een weekend waarin het bier niet per se in de koelkast bewaard hoefde te worden om koud te worden. Waar we vorig jaar collectief gewaterboard werden op een lokale weg rond de Posbank, werden we dit jaar zowat omvergeblazen door wat lucht die papa Poetin ons gestuurd had. Echter, op de vrijdag moest iedereen toch echt van Utrecht naar Schaijk, wat voor velen qua temperatuur meteen de warmste rit van het weekend was. Nadat de eerste 10 zakken chips en 3 zakken winegums naar binnen geschoven waren, onstond er wat gemor over de geplande rit van de zaterdag. Niemand had eigenlijk zin in ook maar 100 meter tegen de wind in fietsen, en de meesten wilden dan ook La Primavera integraal gaan volgen. Dat bracht Ewout en ondergetekende op het lumineuze idee om een route naar Vlissingen uit te zetten, hetgeen betekende dat er inderdaad niet tegen de wind ingefietst hoefde te worden. Vanuit Zeeland zou de trein naar Nijmegen gepakt kunnen worden, om vervolgens wederom 30 kilometer met de wind in de rug terug naar het huisje te rijden. Dit plan werd door sommigen enthousiast ontvangen, anderen dachten meer aan termen als ‘suicidaal’ en ‘compleet gestoord’.  Er werd besloten dat we het de volgende ochtend nog eens zouden bespreken, waarbij we met eigen ogen konden zien wat die code geel nou eigenlijk inhield. Na wat lauwe buizen wegzetten waren de eerste kratten ‘schoon’, en kon iedereen in zijn inkakmoment in slaap vallen.

 

De volgende ochtend was het ‘teringkoud’ met een ‘ziek harde wind’. Perfect weer dus om richting de 200 km te gaan fietsen. Waar sommigen de vorige avond nog sceptisch waren, waren zij door het ontbreken van sneeuw en ijs op de weg overtuigd om toch maar op de fiets te stappen. De rit die volgde was een afvalkoers waar het publiek bij een baanwedstrijd voor op de banken zou gaan. De geblesseerde Freek en compagnon Niek waren na 10 km de eersten die rechtsomkeert maakten, en dus 10 km moesten sterven tegen de wind in. In Boxtel was het de beurt aan wat roeiers en Chiel om er de brui aan te geven. Nadat de kleine h besloot om even een half aangevroren plas water van dichterbij te bekijken met zijn voet, was ook hij al snel DNF in Tilburg, samen met onze laatste roeier. 8 Mannen waagden de oversteek langs Breda naar Roosendaal, waar Stijn op het perfecte moment (voor de deur van een bakker) besloot lek te rijden. Onder het genot van een worstenbroodje en een Wicky werd de techniek van het snel adten, ook wel kolken genoemd, uitvoerig beschreven, waarbij ik enkele gezichtjes zag oplichten van vreugde. Na een korte stop werd de barre tocht voortgezet, waarbij 3 mannen bij Roosendaal afhaakten, en er 5 voor de ekte bazentocht gingen. ‘Drinken’ uit de bidon was inmiddels veranderd in ‘eten’ uit de bidon, waarbij de stukjes ijs soepel naar binnen gleden. Na 151 km, een semi-op-je-bek-flip van Wop en megastoere rokende hangjeugd in een stationshok bij Krabbendijke, besloot ook de laatste groep dat het mooi geweest was, en stapten ook zij in de enorme blauw-gele limousine naar Nijmegen. Na nog 35 km met de wind mee blazen was het ook voor de 5 matadoren gedaan, en kon de eerste chinees met de witte hoed naar binnen gevouwen worden. Soigneur Freek had inmiddels het eten klaar, zodat iedereen weer een kilo pasta de neus naar binnen kon stouwen.

 

De avond begon nog rustig met de jaarlijkse licentiehoudersvergadering waar onder andere de doelen van het komende jaar besproken werden. Echter, toen deze afgelopen was en de kleine h al wat pintermannen tegen zijn huig had geklapt, besloot hij om het 60-minuten-drankspel te initiëren. Even een korte uitleg van dit spel: regelrechte zelfmoord afgewisseld met de ellendigste muziek aller tijden. Waar sommigen met hem mee sprongen in de ontsnapping besloten anderen een grupetto te vormen, en rustig binnen te bollen. De kopgroep ging onder leiding van Sjoerd ‘Lekker Klemmen ‘Vo’ een potje Youceffen, waarbij de nodige escalatie plaatsvond. Degenen met de glimmende gezichtjes bij de bakker bleken nu allemaal in de kopgroep te zitten, en het aanleren van de kolktechniek was het enige doel van de avond. Hulplijn van der Kleij werd half uit zijn bed gelicht om de gouden tip van het kolken te verklappen. Hierna werd definitief de beslissende ontsnapping geplaatst door de man die normaal meer gemaakt is voor marathons dan voor deze kortere inspanningen. Het ene na het andere biertje werd naar binnen gekolkt, hetgeen de bijnaam W. de Kolk opleverde. Sjoerd bleek dusdanig bedreven in de mental coaching dat de Kolk er volledig voor ging, en nog een kolkje of 6 plaatste, waarvoor hulde.

 

Na een roerige nacht werd op zondag de schade opgenomen. Flink wat schone kistjes lauwe buizen, een kater voor de Kolk en zijn vluchtgenoten, en een collectieve DNS bij de MNC. Na het vegen van het huisje werd de tocht richting het noorden weer ingezet. De termen voor het weer van gisteren waren ook nu nog van kracht, wat resulteerde in een epische rit met waaiers, bordjessprintjes en nog meer waaiers. Eenmaal aangekomen in Utrecht waren de benen leeg, maar de moraaltank volledig vol. Volgens mij was dat precies de bedoeling van het weekend, en hebben we ondanks het weer toch nog het meeste eruit gehaald. Over twee weken gaan we bij de eerste koers zien wie het complete peloton de moeder gaat rijden, dus komt dat allemaal zien!


Wedstrijdverslag Klassieker Sint Jozef
12apr

Wedstrijdverslag Klassieker Sint Jozef

Door: Peter, Wop, Luuk, Matt, Matijn, Niek, Stijn, Bart, Jelmer Prelude: Peter:Ik werd vanochtend net iets te laat wakker, dus moest...

Winnaarstrip naar Griekenland
27feb

Winnaarstrip naar Griekenland

Door Bart Lemmen: Afgelopen najaar deden vijf Domrenners mee aan een unieke fietsuitdaging: RedBull kop-over-kop 2017. Een wedstrijd...

Reacties

Log in om de reacties te lezen en te plaatsen