Red Bull Kop over Kop

Door Jelmer:

Iets meer dan 3 maanden terug kwam wie anders dan Peter met het idee. In de licentiehouders groepsapp steldde Peter de vraag of mensen eventueel zin hadden in de Red Bull Kop over Kop met hem. Nog geen 3 uur later was er een overcompleet team gevormd, met 6 deelnemers in plaats van de 5 die nodig waren. Na Peter hadden Fernand, Bart, Matijn en Jelmer zich gemeld. En ook Thijs was in de ploeg gesleept. Er was dus een probleem. 5 plekken, 6 mensen.Gelukkig bood Peter zelf de uitkomst. Misschien een beetje geschrokken van de respons op zijn oproep, maar Peter gaf als aanstichter zijn plek in de trein op.

De weken gingen voorbij. Af en toe gooide ik, als nieuwe aanjager van de ploeg, een berichtje in de groepsapp om iedereen scherp te houden. Ondertussen rijdt Thijs een fenomenaal najaar bij zijn nieuwe ploeg Metec. Zetten Bart, Fernand en Matijn met een 15e plek op het NCK een wereldprestatie neer, samen met Jannes, Luuk en Guy. Ik rij ondertussen een prima najaar met een onder andere een 7e plek op het NSK.

Voor de duidelijkheid even het concept van Red Bull Kop over Kop. Dat is een 100 km ploegentijdrit, waarbij één renner start en tijdens de rit komen er steeds ploeggenoten bij.

Renner 1 rijdt 100km in totaal, renner 2 rijdt 80km enz.  De volgorde was al snel duidelijk: Thijs 100km, Fernand 80km, Bart 60km, Matijn 40km en ik 20km.

Maar op vrijdag, 2 dagen voor de wedstrijd zelf, geeft Bart aan niet 100% fit te zijn. Dus een wissel, ik op 60km en Bart op 20km. Nou was mijn voorbereiding niet meer helemaal gericht op meer dan 25km fietsen, maar dat zou wel goed komen, hoopte ik heel hard.

Zaterdag vertrokken we naar Roden, nummers halen om daarna te slapen bij familie van Matijn in de buurt van Roden. Na een uitgebreide tactische bespreking van 30 seconden, zien we hoe de beste voetballers van Nederland met veel moeite Wit Rusland weten te verslaan. Voetbal blijft een stom spelletje. Wielrennen, dat is sport!

De volgende ochtend begon met koffie, een royaal ontbijt en daarna de specifieke koersvoorbereiding. We moesten plaktattoos op ons rechter scheenbeen en onze linker kuit aanbrengen. Het scheenbeen kon iedereen zelf, maar bij de kuiten was toch te hulp van ploeggenoten nodig. Dit zorgde voor semi-erotische taferelen, waarbij iets te lang de plaktattoos op de kuiten van elkaar werden ingemaseerd.  Maar na een minuut op 15 hadden wij allemaal heel groot ‘200’ op onze kuiten en schenen staan. Die ‘200’ was ons startnummmer en daarmee waren we laatste starter! De volgorde was gebaseerd op de aangegeven geschatte snelheid waarmee wij dachten die 100km te gaan afleggen en ik had brutaal 46km/h doorgegeven. Feitenlijk hadden we onzelf dus als topfavoriet neergezet!

Hoe de start ging weet ik niet precies. Fernand en ik waren voordat Thijs startte al onderweg naar het aanhaakpunt. Maar het schijnt dat Thijs heeft gezegd dat hij ‘extreem goede benen had’. Ik was ongeveer 15min voordat ik Thijs en Fernand verwachtte bij mijn aanhangpunt, een klein kroegje waarnaast wat banken, partytenten en tacxen waren neergezet. En natuurlijk een paar koelkasten met een nagenoeg oneindige voorraad Red Bull. Gezien het feit dat ik totaal niet wist hoe de vlag van mijn vorm erbij hing, klotste ik 2 van die blikjes naar binnen, alle beetjes helpen. Na een matige aanhaak, deels doordat we in de steek werden gelaten door de elektronische tijdswaarneming, kon mijn 60km ellende beginnen.

Ik denk dat ik ongeveer 20 minuten heb meegedraaid. Maar kijkend naar mijn teller, kwam mijn hartslag niet onder de 180. En dat hou ik normaliter zo’n 30 minuten vol. Dat ging niet helemaal de goede kant op! Dan moest ik nog dik 40km! Dus toen kwam de Benjamin Blaschke in mij boven, namelijk heel erg vaak ‘tussen’ gaan roepen. In de laaste 40km heb ik 2 kopbeurten gedaan. Gelukkig had Fernand echt een stel onvoorstelbare wereldpoten. Dusdanig dat hij na het doen van een kopbeurt van 2 minuten, meestal toch een zwaar momentje, de adem had om mij aan te moedigen; ‘Kom op Jelmer! Lekker bezig!’

Matijn sloot aan en tussen het afzien door had ik toch een klein genietmomentje. We haalden de Volharding in! Onze Utrechtse wielervriend! Sportief aangemoedigd door Elias deed Fernand weer eens een monsterlijke kopbeurt en al snel was het treintje van de Volharding zover achter ons gelaten dat ze niet meer te zien waren. Dit voelde heel fijn!

Vlak voordat we Bart oppikte deed ik mijn laastte kopbeurt om daarna 24km te gaan achterwiel-staren. Bart bleek minder ziek dan gedacht en tijdens het inhalen van een ander treintje dacht Bart ook dat we ‘Harder’ riepen in plaats van ‘Zachter’. Heikel momentje voor mij en Thijs, die ondertussen wel goed naar de klote was. Want Bart trok het tempo van 43kmh op naar 52kmh. Melkzuur uit mijn oren, maar gelukkig kon Matijn nog net naast Bart gaan rijden om hem vervolgens, zoals Matijn dat uitstekend kan, verbaal duidelijk te maken dat dit iets te gortig was.

De finish kwam in zicht en we haalden nog een paar voor ons gestarte ploegen in. Vlak voor de finish vond 1 ploeg het nog nodig, na eerst 5km in ons wiel te hebben gezeten, ons nog voorbij te sprinten. Maar vooral ik had het overleefd, een soort van. Op het scherm van de snelste tijd stond op dat moment ‘Star Cycling Princehage’. Meteen na de finish zei Matijn dat we sowieso niet hadden gewonnen, want we lagen bij zijn aanhaakpunt, na 60km, al 3min achter. Ik voelde me op dat moment al slecht, maar na die opmerking werd het nog minder. We hadden hier veel laten liggen en dat lag helemaal aan mij. Thijs, Fernand, Matijn en Bart hadden allemaal een goede- tot superdag. Toen we na enkele minuten sippen bij de auto maar een Red Bull gingen scoren, riep Matijn opeens: ‘Gasten! We hebbben gewonnnen!’

Het is raar om te merken hoe snel je gevoel kan omslaan. In enkele seconden ging ik van intens beroerd en boos op mezelf naar totaal euforisch. We gingen naar de hot seat, er moesten nog enkele ploegen binnenkomen. Maar aangezien die allemaal voor ons gestart waren en na ons zouden finishen was het duidelijk, wij hadden gewonnen! De hot seat was een bierwagen, zonder bier maar natuurlijk wel met Red Bull.

Twee Red Bull later, werden we gehuld in badjas gehuldigd. Flessen champagne.

 

‘Weten jullie de prijs?’

‘Nee.’

‘Jullie gaan naar Griekenland!’

‘Whoaaaaat!!!!!’


CK - View from the British guy
26okt

CK - View from the British guy

Having missed several club time trials due to hospiteeravonds and illness, it was exciting but somewhat worrying to finally be able to...

05okt

NCK: Perfecte afsluiting van een sterk seizoen

Door Bart:   De afstand: 52km. De tijd: 1u04m20s. De gemiddelde snelheid: 48,5km/h. Eindklassering: 15e plaats.   Al tijdens het...

Reacties

Log in om de reacties te lezen en te plaatsen

Onze sponsoren