Wedstrijdverslag MNC #1

Door Stefan van Ramshorst:

Op zondag 4 februari 2018 was het dan zover, de eerste Midden Nederland Competitie (MNC) van het jaar, locatie: de Nedereindse berg in Nieuwegein. De vele zwetende Zwift-sessies die in de wintermaanden hebben plaatsgevonden, werden dan nu eindelijk op de proef gesteld. Waren ze het waard? 

Rond kwart over negen vertrok ik vanuit Utrecht richting de Jutfasebrug, waar we (Okke, Chiel en ik) afgesproken hadden. Naarmate ik dichterbij de brug kwam, zakte mijn motivatie steeds verder weg. Het was koud (gevoelstempratuur -2 graden), er was veel wind, wegdek was nat, geen zon en het was (te) vroeg in de ochtend… Zucht… Eenmaal verenigd met Okke en Chiel zakte dit gevoel (gelukkig) weg. Steeds meer kreeg ik er zin in. Ik had immers niet voor niks al die ZWIFT-sessies gehouden. 

Aangekomen bij de Nedereindse berg hebben we onze rugnummers opgehaald en op onze shirts-bevestigd. Even later kwam ook Jasper opdagen. Het was tijd om een stukje warm te rijden en het parkoers maar weer eens voor de geest te halen. 

Na een paar rondjes te hebben gereden werd er omgeroepen dat we onszelf moesten klaarmaken voor de start. Godver… mijn achterrem loopt (weer) aan… Snel afstellen en een (kort) test-rondje doen. Al rollend naar de start zag ik Jasper en Chiel vooraan de start staan. Okke en ik begonnen een beetje middenin. 

Het startsignaal werd gegeven en Jasper sprintte van ons weg. Niemand volgde. Er was een gat, maar dit werd steeds kleiner. Uiteindelijk waren we dan ook weer één groep. Er volgende meerdere pogingen om van de groep los te komen, zowel door ons (de Domrenners) als door 6 á 7 andere fanatiekelingen. Ikzelf probeerde ook meerdere malen los te komen van de groep, maar het lukte niet. Telkens reden ze het gat weer dicht. Ik besloot dan ook om m’n energie te sparen, en positie 8 á 10 in te nemen. 

Nadat we het clubhuis hadden gepasseerd, sprintte iemand van ons weg. De man met de RODE-fiets. Niemand reageerde. Het gat werd groter. De man met de blauwe CERVELO-fiets volgde. En ook hierop reageerde niemand. Inmiddels waren deze twee bij elkaar gekomen, en gingen ze tempo maken. Ik kon ze de bocht naar links zien maken toen wij halverwege de heuvel zaten. Mijn benen voelden goed, en ik besloot als een idioot de heuvel op te gaan rijden om bij deze twee te komen. Schakelen. Staan. Tanden op elkaar en door pushen. 

Na een hevige inspanning is het me gelukt om bij de CERVELO en RODE-fiets mannen te komen. De CERVELO-man keek achterom en merkte dat er nu een gat was. Hij schreeuwde: “WE HEBBEN EEN GAT, KOP OVER KOP, `KOM OP JONGENS”.  Dit voelde als de goeie oude tijd dat Pieter ons ook al schreeuwend aanmoedigde op de dijk (Ik mis dit wel Pieter /sadface). Ik kreeg gelijk nieuwe energie, en begon als een idioot op kop te rijden, zo hard als ik kon. 

Het gat werd steeds groter, we hadden een goed tempo te pakken. Met 'we' bedoel ik eigenlijk alleen mezelf en de CERVELO-man. De RODE-fiets man bleek nogal nutteloos te zijn. Kleine kopbeurtjes, en vaak niet willen overnemen. Zelfs niet na geschreeuw van zowel de CERVELO-man als mijzelf. 

Mijn benen voelden nog steeds goed, dit bleek niet zo te zijn voor de RODE-fiets man. De kopbeurten werden steeds maar schaarser en korter. De CERVELO-man verrichten wel goede kopbeurten, en moedigde ons zo nu en dan nog steeds aan: “KOM OP MANNEN, WE HEBBEN EEN MOOIE VOORSPRONG EN DIT MOETEN WE ZIEN TE BEHOUDEN”. 

Het was dan eindelijk zover, “SPORTKLASSE LAATSTE RONDE”. Het was dan ook de laatste ronde dat er (goed) samengewerkt werd. Zowel de CERVELO-man als de RODE-fiets man deden niks meer. Waarschijnlijk energie-sparen. Ik was bang dat de achtervolgende groep met ons zou samenvoegen. “KOM OP, GEWOON DOORGAAN MET OVERNEMEN, NIET STOPPEN NU”, schreeuwde ik in een poging om ze te mobiliseren. De CERVELO-man knikte, en nam over. De RODE-fiets man bleef akelig stil. 

De een-na-laatste bocht gingen we door, volle zijwind. Niet leuk met 60-mm carbon-wielen. Ik had mijn kopbeurt (weer) gedaan en besloot maar eens wat rustiger te gaan rijden. Heuveltje af, en daar was de laatste bocht. CERVELO-man begon snelheid te maken, ik volgde. We gingen de bocht door met hoge snelheid, en ik besloot om langs de CERVELO-man te gaan. Tandje omhoog en als een gek (proberen) te sprinten. Ik was erlangs! Links van me kon ik een klein-stukje zien van de RODE-fiets man, maar het lukte hem niet om voorbij mij te komen. Uiteindelijk als eerste de FINISH over!


Baandagje 2018 door Raymond Papenburg
11feb

Baandagje 2018 door Raymond Papenburg

Op zondag 4 februari vertrok een kleine Domrenner-delegatie naar Amsterdam, om aldaar een clinic te volgen op de wielerpiste van Sloten....

Wedstrijdverslag GP Peter Jansen (UCI 1.UWT)
27dec

Wedstrijdverslag GP Peter Jansen (UCI 1.UWT)

Vorig weekend is na weken van specifieke training en speculatie over mogelijke favorieten dan eindelijk de eerste editie van de GP Peter...

Reacties

Log in om de reacties te lezen en te plaatsen

Onze sponsoren