Verslagen

Winterkamp in Namur!

Winterkamp in Namur!
Door Marcel en Luc

Na veel epische verhalen over de voorgaande edities van de Grand Prix de Pierre Jean was het eindelijk onze beurt om aan dit epische weekend mee te doen, en we hadden een primeur, want voor de eerste keer was Peter Jansen zelf aanwezig. Aan het begin van de zondag werd het al duidelijk dat de Grand Prix een heuse strijd ging worden. Om 7.50 moesten we ons melden op de IBB. Dat dit voor niet iedereen was weggelegd werd duidelijk toen we pas om 8.05 compleet waren. Eenmaal compleet vertrokken we richting Namen. Ook dit verliep niet even makkelijk voor iedereen, aangezien het groepje in Isa d’r auto eerst nog richting Amersfoort moest rijden. Maar na 2,5 uur was toch iedereen aangekomen bij het hostel in Namen. Een paar Domrenners gingen al meteen in de aanval door in het hostel speciaal bier te bestellen.

Toen deze biertjes genuttigd waren vertrokken we richting de cross. Hier werden we geconfronteerd door alweer een nieuwe uitdaging. Gewapend met goedkope kaplaarzen van de Decathlon trotseerden we een klim naar het parcours zelf. Na een kwartier door de modder naar boven ploeteren kwamen we aan en haalden we meteen genoeg muntjes om heel de dag door te komen. Al snel werd de app Chwazi erbij gepakt om te besluiten wij zijn biertje moest adten, waardoor het duidelijk werd dat we er niet voor ons plezier waren, maar het een hele dag strijden werd. Teams verspreidden zich al snel om een aantal punten te scoren voor het klassement, maar toen begon het te regenen. Hierdoor waren veel Domrenners te vinden in de feesttent, daar was het immers droog.

Toen de vrouwenkoers begon besloten we toch nog langs het parcours te staan en de dames aan te moedigen. Het werd al snel duidelijk dat Nederlanders gemaakt zijn voor de regen, want het vrouwenpodium had toch wel een oranje tintje met een Nederlandse 1-2-3. Nadat we met volle borst het Wilhelmus hadden meegezongen ging het nog harder regenen dan dat het al deed, waardoor we ons weer naar de feesttent verplaatsten. In de tent lag de aandacht iets meer bij het bier dan bij de koers, waardoor we het grootste gedeelte hebben moeten missen. Maar 1 ding is duidelijk, de veldrijders zijn de gladiatoren van de moderne tijd. Na een heroïsche overwinning van MVDP kon wederom het Wilhelmus met volle borst meegezongen worden.

De strijd van de veldrijders was gestreden, maar die van de Domrenners was nog maar net begonnen. In de feesttent werden nog de laatste muntjes opgemaakt, en we gingen terug naar het hostel om ons om te kleden.

In het hostel aangekomen werd duidelijk dat we er toch wat minder goed uitzagen dan gedacht en hadden we even de tijd om ons snel op te frissen. Na een lekker warme douche te hebben genomen en onze allerbeste kleren aangetrokken te hebben zetten we koers naar het restaurant. In het restaurant werd wel duidelijk dat het al een lange dag geweest was, maar na de volgende biertjes en een heerlijk avondmaal kwam de stemming er weer in en had iedereen zin om door te gaan naar het café.

De strijd ging hier verder! Er stond namelijk een tafelvoetbal tafel en na een paar potjes gespeeld te hebben kwamen we er al snel achter dat 1 euro toch best wel duur was voor 10 balletjes, en we gingen al snel weer terug naar bier drinken. Behalve dat ik (Marcel) vrolijk verder ging spelen met een paar Belgen.

Er werd nog lekker doorgedrongen en de nodige spelletjes gespeeld. Een van deze spelletje was het zelfgemaakt happertje van Boornita. Consequentie van dit spelletje is echter wel dat er een aantal Domrenners op 1 Januari mogen gaan strijden voor een nieuwjaarsrondje Amerongen.

Aangezien in Namen de cafés maar tot 1 uur open mogen blijven op zondag leek toen ons avontuur voorbij te zijn, maar niks is minder waar. Ik (Marcel) had tijdens het tafelvoetbal met de Belgen Simon leren kennen, die nog een café wist die open was. We verplaatste ons naar dit “ondergrondse” café om vrolijk door te drinken. We werden in het begin vooral raar aangekeken door de lokale “Namense maffia”, die het toch wel bijzonder vond dat er een groepje dronken studenten opeens hun café binnen kwam lopen. Maar uiteindelijk werd het toch nog gezellig toen we daar vrolijk verder bier gingen drinken. Nadat de sfeer toch nog een beetje bijzonder bleef, besloten we maar naar huis te gaan en te slapen, denkend dat onze strijd dan eindelijk voorbij was.

Niks bleek minder waar toen we de volgende dag wakker werden en gegroet werden door een fixe kater. Bij het ontbijt kwamen we er achter dat er een aantal kleptomanen in ons midden was, want er waren opeens een aantal verkeersborden aanwezig. Vlak voor vertrek werd dan eindelijk de uitslag van de Grand Prix de Pierre Jean bekend gemaakt. Het was heel lang spannend, want aan het begin van de avond was het nog gelijk spel. Maar door de objectieve jury had het meest geëscaleerde team van Bar (hup team Bar!) de grote prijs van een etentje met de enige echte Peter Jansen gewonnen. De bekendmaking betekende het einde van dit epische kamp die niet snel vergeten zal worden.


Virtuele borrrrooool
08apr

Virtuele borrrrooool

Geschreven door Lisanne Een borrel via livestream, dat is toch ongemakkelijk? Dat klopt, maar gooi er wat biertjes tegenaan en het komt...

Wedstrijdverslag Arden Challenge
26mei

Wedstrijdverslag Arden Challenge

Rouler tranquille, c’est chill! Door Jorn Bosma   Op Goede Vrijdag reisde een elftallige Domrennerploeg af naar Léglise, België voor de...

Reacties

Log in om de reacties te lezen en te plaatsen